't Stropken

vrank, vrij, onversaagd &  ongebonden

 

WELKOM bij 't Stropken

Geachte lezer, waarde niet MeToo-lezeres,

Een nieuwe zomer en . . . de terugkeer van een kritisch en enig ongebonden blad. Kritisch edoch zullen we regelmatig aandacht besteden aan positieve realisaties en zullen wij ideeën aanbrengen voor een betere, aangenamer leefwereld.
Er komen verhalen aan die betrokkenen nooit gepubliceerd wensen te zien. Wij brengen u o.a. een beeld van een beroepssector die niet alleen door politici met fluwelen handschoenen wordt aangepakt maar waarbij de uitgever van de best verkochte gazet in België er zowat alles aan doet om de meest bizarre beslissingen van die luie, oerdomme en/of welwillend onbekwame aangestelde werknemers van onze Staat niet echt te ontbloten. Nu ja, voor wat hoort wat, nietwaar! Vanaf september leest u er heel wat meer over.

Deze sector, waar elkeen in haar/zijn leven wel (van ver of nabij) eens mee te maken krijgt, wordt ongetwijfeld een regelmatig terugkerend item. Maar er zijn veel meer onderwerpen die onze aandacht verdienen. Hieronder krijgt u alvast een beeld.

Na vier jaar Tenerife kroop ook mijn bloed waar het niet meer lopen kon. Nog nooit maakten aan-de-macht-zijnde politici zo erg duidelijk dat ze gewoon doen waar zij zin in hebben. Ze moffelen hun onbekwaamheden weg door voorstellen te lanceren die dan enige tijd later plots worden ingetrokken. Denk maar aan (bijvoorbeeld) de Truttenboomtaks of aan het rijbewijs  op punten. Over miljoenen euro’s kostende studies die, alvast tot op heden, tot niks hebben geleid, kan men tientallen boeken schrijven; denk maar aan de plannen voor een vlotter rijdend verkeer in en rond Antwerpen. 

Intussen plaatsen de politieke machthebbers (zoals het al gaat sinds WO II) hun, al dan niet bekwame, favorietjes op sleutelposities allerlei. Dat daarnaast heel wat journalisten beloond werden om jarenlang, o.a. binnen de VRT of bij de Roularta-groep, hun toekomstige werkgever N-VA, op een slinkse wijze, positief aan bod te laten komen, is blijkbaar door geen enkele journalist opgemerkt. Journalisten die minister (van Financiën) of Kamervoorzitter werden . . . je kan ze voornamelijk in dit Vlaamse apenland vinden!

Met deze site, en met ons gedrukt maandblad 
’t Stropken, willen we de burgers trachten wakker te schudden. Niet alleen de inwoners van Gent of Antwerpen. Hoe ik de verdeling van het maandblad ga aanpakken, is nog koffiedik kijken. 33 jaar terug was het makkelijk want ik richtte me enkel tot Groot Gent. We zien wel. Feit is dat ik dit belangeloos doe. Ik hoef daar geen sikkepit aan te verdienen. Alle winst gaat naar goede doelen, naar mensen die jullie buur kunnen zijn en die – zoals helaas veel autochtone Vlamingen – door elk gaatje van ons sociaal opvangsysteem zijn gevallen.
Commentaar geven, bekritiseren . . . het is makkelijk. Ik zal veel gelukkiger zijn telkens ik iets positiefs kan publiceren. Daarom zal er elke maand aandacht worden besteed aan een persoon, een gemeente, een bedrijf of een politicus die iets positiefs doet voor de echt doodgewone burger. In het eerste nummer van t Stropken nemen we een kijkje in de gemeente De Panne, meer bepaald de inspanning die deze gemeente doet om de senioren zoveel mogelijk activiteiten te bezorgen die hen – laat ons dit, in een tijdsperiode dat teveel oudere mensen sterven zonder dat iemand het weet, niet onderschatten – dichter bij elkaar brengen!

 Hieronder vinden jullie een aantal punten die we zeker zullen bespreken.

507 EURO . . . OFTE WAKKER WORDEN MENSEN ! ! !

Elke seconde, 24/7 en dit 52 weken en 1 dag per jaar, stijgt onze staatsschuld met 507 euro. Geen kat ligt er wakker van, laat staan (die van) een politicus. Tijdens de dertig dagen van de maand april 2018 verhoogde onze staatsschuld dus met 1.314.144.000 euro ofte pakweg 52.566.000.000 oude Belgische franken! Ik durf hier zelfs niet publiceren hoeveel dit is op jaarbasis. De bevolking van dit land heeft zowel Eliot Ness als Ethan Hunt keihard nodig.


Er is toch geen enkele politicus die ernaar zou mogen streven om zijn bedrijf (lees, in deze, gerust ergo: ons land) elk dag een hogere schuld te bezorgen van meer dan 43.000.000 euro? Zulke bedrijfsleiders zouden na één week zijn afgedankt of in een of andere bananenrepubliek zijn doodgeschoten. Maar hier, in het democratisch koninkrijk genaamd België is het normaal dat ze aanblijven. Voor alle duidelijkheid: niemand hoeft één van die onbekwame zakkenvullers dood te schieten maar er moet toch wel iets veranderen. Na vier jaar weet elke Vlaming dat het niet de KRACHT VAN DE VERANDERING is dat desbetreffend iets echt veranderen zal!

Julius Caesar had gelijk: de Belgen zijn de dappersten van alle Galliërs! Tenminste aan de kaarttafel, bij den teerlingbak, rond het voetbalveld en aan den toog. Geef  hen brood & spelen en ze trekken zich eeuwen lang niks aan van iets, laat staan dat ze zich zouden realiseren dat over pakweg een halve eeuw de Staat hen alles zal hebben afgepakt, tot hun eigen huisje toe.

Waarom denken jullie dat politici hun belangrijkste onroerende goederen niet in eigen land maar in het buitenland hebben staan? Moet ik daar nu echt nog een tekeningetje bij maken? Wie van de lezers heeft er, buiten twee fel blauwgekleurde politici, een stulpje staan in bijvoorbeeld . . . Toscane? Ik alvast niet hoor want ik doe het met een pensioentje van bijna 863 euro per maand; 210 euro per maand minder dan het minimum leefloon!

Nu ja, ze zijn – uiteindelijk - allemaal gelijk die politici: eens ze bij de kas zitten dan bedienen ze zichzelf, en hun partij, . . . uit die kas! Dat is een axioma en hoeft dus niet te worden bewezen. Of dat nu wordt bedisseld rond het fornuis van een Antwerps restaurant of middels de hulp van voormalige kabinetschefs, in een vliegtuig, in een voetballoge of op een jacht aan de Middellandse Zee, het resultaat is hetzelfde. Dat men inmiddels, op overigens schaamteloze wijze, alles bekomt wat men wil, moest zelfs Wouter Beke feitelijk publiekelijk toegeven in de ZEVENDE DAG dd. 22 april ll. Hoezeer Phara de Aguirre ook haar best deed, Beke bleef achter  zijn keuze voor de F-35 staan. Wedden dat hier een koehandel van jewelste aan de gang is? F-35 en Arco in één zak en zowel N-VA als CD&V zijn weer blij en tevree. De – te makke - burger betaalt toch! 

De BENDE VAN NIJVEL

Een nog groter politiek schandaal is de affaire van de BENDE VAN NIJVEL. Gelooft er nog één Belg echt dat er in dit land geen enkele magistraat, geen enkele politicus weet wie die eerste grote blonde was? 
Sweet dreams, beste landgenoten. Net als veel andere zaken waar niet mag worden over gepraat, geldt ook hier de zwijgplicht.

Wij leggen de laatste hand aan een exclusief dossier over datgene waar men de laatste acht maanden nu weer volop over . . . lult: die GROTE BLONDE. Dat men de brave burger, en vooral de familie van de slachtoffers, voor de inmiddels zoveelste keer, een rad voor de ogen draaide, mag nu wel gezegd worden. De procureur-generaal van Luik zou het roer omdraaien. Hij werd daarbij ‘geholpen’ door zowel de – toch wel plotse - wonderbare visvangst van een paar kisten vol wapens als door de advocaat die een decennium terug orakelde dat hij eens een boekje zou openen over de werking van onze magistratuur in een bepaalde assisenzaak. Resultaat van die maandenlange show: noppes, niks, nougatbollen, nada, niente, nothing at all! Vermassen diende toe te geven dat hij dit ‘circus’ weer in gang had  gedraaid en Koen Geens orakelde in het VTM-nieuws dd. 29 april 2018 dat men in 2021 de desbetreffende rechtszaak zal opstarten. Wetende wat ik al allemaal heb vernomen in deze intrieste affaire meen ik te mogen stellen dat men eerst zal moeten bekend maken wie de eerste grote blonde werkelijk was. En neen, dat was gegarandeerd niet een oud rijkswachter met de initialen C.B. Daar zet ik mijn heel pensioentje op in van de komende twaalf maanden . . .

Heel effen tussendoor: ook Jef Vermassen komt uitvoerig aan bod dit jaar.

Waarom Koen Geens nu reeds aankondigt dat er over drie jaar – nota bene na twee verkiezingen!? – eindelijk het proces komt van die Bende van Nijvel zou zeer de vraag moeten zijn geweest van elke echte journalist. Lult hij er nog maar eens tegenaan om de massa een verkeerd beeld te geven (en rustig te houden) om dan na de verkiezingen het omgekeerde te beweren? Of is er – na bijna 35 jaar – toch vordering gemaakt maar weet hij nu reeds dat het onderzoek nog dik twee jaar duren zal? Mij lijkt zijn statement van 29 april ll. erg verdacht, heel erg verkiezingsgericht.

Onthult dit klein, kritisch maar ongebonden, blad meer over die echte eerste blonde man en de bindingen tussen de zaak van de Bende van Nijvel en de affaire . . . ?

Nam een voormalig minister van Justitie echt ontslag om de opgegeven reden of was er iets anders aan de hand? Iets dat te maken had met een . . .  in Ukkel geparkeerde Porsche?  Ministers dienen overigens te stoppen met het nemen van ontslag om de verkeerde reden! Geen bedrijfsleider neemt ontslag als één van zijn werkgevers een fout maakte! Waarom een minister ontslag neemt maar dan een tijd later toch maar weer minister wordt in een andere regering of in een ander departement, is ook de vraag die heuse journalisten best mogen stellen aan (bijvoorbeeld) ene meneer Van Deurzen.

Eens een minister, of staatssecretaris, het parlement (en dus de bevolking waaronder de eigen kiezers) leugens verkoopt, ja, dan zou die de eer aan zichzelf moeten laten. Gesteund door een keizer/tsaar hoeft zulk ontslag evenwel niet . . .

Voor alle duidelijkheid: mijn desbetreffende kennis over o.a. de Bende van Nijvel – veilig opgeborgen in het buitenland - wordt geopenbaard in buitenlandse media indien ik plots zomaar in het water zou verdrinken. Deze affaire is echt . . . levensgevaarlijk. Het is niet zonder reden dat een aantal betrokkenen in een ander werelddeel leven maar toch financieel in leven worden gehouden door . . . de Belgische Staat waarvan ZOGENAAMD elke magistraat en elke politicus naarstig op zoek zou zijn naar die bendeleden!  Ik vind het vooral voor de speurders die aan dit dossier werkten een niet erkenning van hun inzet en bekwaamheden. En neen, het is niet zo dat het allemaal toeval was die vele doden die ergens een link hadden met de affaire van die Bende!

MeToo . . . mijn kloten Gerard

Vooreerst: ik ben goed opgevoed maar In Gent is ‘mijn kloten Gerard’ een uitdrukking om je ongeloof te uiten.

Het eerste nummer van ons maandblad ‘t Stropken  is feitelijk een nulnummer, zeg maar een testuitgave. In ons augustusnummer gaan we serieus tegengas geven aan het hele gezeik van trutten die - nota bene verzameld door een (deftige?) dame die, tenminste als ik het mij nog goed herinner, pakweg drie decennia terug zich liet betalen om in Playboy te pronken – net niet hun maagdelijkheid zouden hebben verloren bij Bart De Pauw. En neen, geachte lezer, Hilde Van Mieghem werd niet echt betaald om de wintercollectie van een of ander modehuis te showen.

Dat vrouwen die – nota bene tegen zware betaling - in Playboy staan achteraf het verhoogde risico op verkrachting feitelijk zelf uitlokken, geeft hen nog niet het recht om één van de meest creatieve talenten van ons televisielandschap op een – overigens sterk georkestreerde wijze – te beschuldigen van dingen die elke seksueel gezonde en knappe vrouw wel degelijk ziet zitten (zoals gefluit achter hen, een zachte aanraking, een dubieus uitnodigend complimentje of een tikje op de bips). Bemerk in deze overigens dat de aanklagers (bij de VRT-baas en niet, zoals het hoort bij politie of justitie!) de moed niet hebben om hun naam bekend te maken. Waarom die vrouwen jaaaaren wachtten, zou zeer de vraag dienen te zijn? Lieten ze Bart zijn gezonde (soms wel verregaande) speelsheid jaren toe omdat ze carrière wilden maken? En toen dat niet lukte . . . het mes in de rug maar dan wel anoniem.

Anonieme klachten . . . Justitie doet er al decennia niks aan. In dit land kan elkeen een ander aanklagen. Met een advocaat als Vermassen ben je zelfs zeker dat je niet eens de kosten moet betalen die je feitelijk wel zou moeten betalen als je klacht ongegrond blijkt!  Maar ook daar lees je meer over hier en in ’t Stropken. Het is niet Koen Geens die desbetreffend baanbrekend werk zal verrichten. Nu ja, Geens is de beschermer van zwaar in de fout gaande topmagistraten en alvast van de voormalige procureur van het Hof van Cassatie, de voorzitter en de vier raadsheren van de Tweede Kamer van dat Hof evenals van de desbetreffende griffier. Ook deze zaak brengen we dit jaar, inclusief met de mails van en naar de minister van Justitie, exclusief in dit blad; op deze site.

Ik was de eerste Vlaming die Bart openlijk steunde op het internet. Wanneer komt er overigens eenzelfde zeikbeweging voor voetbaltrainers die spelers feliciteren middels het (publiekelijk) geven van een tikje op hun gat? Ik, ik ga, ondanks MeToo, gewoon verder met achter een knap wijf te fluiten en – als ze echt vreselijk schoon is – een dubieus complimentje te uiten in haar richting. Het zijn enkel aartslelijke trutten of vrouwen die misbruik wensen te maken van de (al dan niet vermeende) macht van mannen die daar aanstoot aan nemen; maar daar, daar fluit ik niet achter!

Wat betreft Bart De Pauw: ik ben heel blij te vernemen dat (de toch wel erg speciale) de heer Huts Bart en zijn bedrijf Koekentroef aanwierf voor een groot project. Niet alleen geeft de baas van o.a. de Katoennatie Bart de eer die hij – als creatieveling – toekomt. Hij stelt daarbij openlijk dat hij Bart onschuldig acht. Zoiets raakt mijn klein hartje . . .

Nu maar hopen dat de (nog steeds) knappe Freya (ja, de dochter van Luc) mij geen proces aandoet als ik straks achter haar fluit op de Gentsche Fieste. Ik hoop dat ik haar schoonheid mag bewonderen in café Den Turk en we tot een gesprek komen teneinde dit te publiceren in ons nummer van september. Mag ik je, schuun wijveke, daar dus uitnodigen op een pintje den 23ste juli om 23 uur? Den eerste mei zag ik haar aan de Vooruit in Gent; dat kind blijft eeuwig schoon, me dunkt.

Tja, het is niet omdat ik geen jonge leeftijd meer heb dat ik mijn ogen niet meer gebruiken mag. Ik was ooit getrouwd met de schoonste vrouw van Vlaanderen . . . maar dat is duidelijk, grijns, een totaal ander onderwerp.

Kijk op een kleine zelfstandige beroepsgroep

Elk trimester gaan we in het gedrukte ‘t Stropken dieper in op een zelfstandige beroepsgroep die we allen kennen maar waar niet elkeen beseft hoe goed, of slecht, de beoefenaars van dat beroep het echt hebben. We doen dit omdat de actuele media daar weinig interesse in hebben.

In die sectoren verloopt het niet allemaal echt zoals het moeten zou. Heel misschien kunnen onze diepgaande artikelen daar enige verandering in brengen.

In ‘t Stropken van juli a.s. starten we alvast met de handelaars uit een beroepssector die heel wat producten hielp lanceren maar achteraf daar dank noch stank voor kregen en door de producenten van die producten onheus werden behandeld waardoor die beroepsgroep echt werd gewurgd.

Oh oh, ik heb zorgen . . .

Hoezeer ik het, samen met tienduizenden Vlamingen, ook zou wensen: ik kan de zingende Pallieter niet meer tot leven wekken. Als er echt een hemel bestaat dan zingt Louis Neefs er alle dagen over de zorgen die hij helemaal niet meer heeft maar evenzeer over Jennifer Jennings en Martine. In ons eerste gedrukt nummer van ’t Stropken publiceren we – op pagina 16 en 17 de zorgen van de Vlaamse partijleiders in verband met de verkiezingen van 14 oktober a.s. Die zorgen zijn niet beperkt tot de twee grootste Vlaamse steden. Dat inmiddels de Vlaamse eigenheid, langzaam maar zeker, verder wordt vermoord is een feit.

Er was eens een Marc . . . en een Dirk Coucke!

Beiden zijn het speelvogels in de letterlijke, en positieve, zin van het woord. Het gaat bij beiden echt om het spel. Als de centen in hun zak vallen dan is dat meegenomen. Over beiden en over de Kansspelcommissie . . . inderdaad, je zal het zeker in ’t Stropken lezen.

Nu ik het toch over voetbal heb: of je nu tegen of voor Marc Coucke bent, laat ons eerlijk toegeven dat hij behoorlijk goed weet hoe men – via sportsponsoring – een product dient te lanceren. Na het wielrennen verlegde Marc zijn desbetreffende eieren naar ons voetbal, meer bepaald KVO. Dat ‘weireldploegske’ was uiteraard te klein voor iemand met dromen en plannen als Marc Coucke.

Ontdekten wij – op een mooie zondagnamiddag – nu echt hoe een eersteklasser er een zwarte kas op nahoudt? En neen, beste lezer(es) op deze site kan u nog niet bepalen over welke ploeg dit hier mogelijks gaat. Begin dus niet te fantaseren want je hebt één kans op zestien.

De ramp genaamd Europa!

Of je nu voor of tegen de Europese Unie bent, feit is dat er daar gegarandeerd personen (serieus) beter van geworden zijn. Helaas heeft niet elk lid van de EU zich een stulpje kunnen aanschaffen in de Toscaanse eurregio. Evenmin zijn het de banken die de rekening hebben betaald van hun casinospel dat bij bijna alle Europese banken tot de faling had moeten leiden.  

Elke maand zal ik, vast op pagina 13, het in ‘t Stropken hebben over een Europese kwestie.

Pas praktisch toe wat je in je gazet predikt

Tja, met wat – of met wie – van onze mediawereld zal ik beginnen. Effe geduld dus maar ook hier voldoende stof, geloof me vrij. De vierde macht is, al langer dan vandaag, de krachtigste macht in dit Vlaamse land. Er is een persgroep die, dd. 8 maart 2017 middels columnisten Jan Segers en Hugo Camps publiekelijk de kaart trok van iemand die – al dan niet terecht – 28 jaar eerder in de media onheus werd afgespiegeld. De uitgever van diezelfde krant, gesteund door de zeven andere (mossel-) leden van zijn bestuursraad, vertikt het wel om een nog veel groter onrecht - begaan door hun eigen krant - recht te zetten. Dient een kranteneigenaar niet te doen wat zijn gazet predikt?

Sinds een bepaald journalist zijn kap over de haag gooide en de slaaf werd van die mediabons, werden journalisten – langzaam maar zeker – dekstop-bedienden die nieuws moeten vissen op het internet en bij de concurrenten. Het betekende ook het einde van de heuse onderzoeksjournalistiek. Ook hier lees je meer over in ’t Stropken.

Verdwijnt in Oostende de naam van de socialistische partij?

Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik, eind april,  in Oostende op een aantal vensters een A4-tje zag van DE STADSLIJST. Blijkt het – tenminste als ik het goed heb gesnapt -om de lijst te gaan van de burgemeester van de Koningin der badsteden.

Johan wipt van het een naar het ander. Na de superdure mislukking van de elf rode gedrochten op de Zeedijk, over een heel bizarre windmolenaffaire en zijn droom om het grootste hoerenkot van de twee Vlaamse provincies in Oostende te plaatsen, zou hij nu bezig zijn met een andere lijst! Nu ja, er rommelt wel het één en ander binnen de socialistische partij, en dat niet allen (grijns) in Oostende. Ik ben zeker dat de Oostendse politicus (met de knapste dochter in heel West-Vlaanderen) zich goed voelt bij de onenigheid binnen de Oostendse socialisten.

De politicus die ik het meest beklaag zit overigens ook al in Oostende en bij dezelfde rode partij. Hoe John Crombez dit politiek zinkend schip zal recht houden . . . ? Er is geen wedbureau die geen 100 tegen 1 wil geven dat het hem niet lukken zal.

De K L U C H T van de Verandering . . .

Voor hen die er nog durven aan twijfelen:  de volledige meute van de N-VA heeft, eens de verkiezingszege binnen was op federaal en op Antwerps’ vlak, een bocht van 180 graden gemaakt.

Laat het voor de lezers duidelijk zijn en blijven: deze website en ’t Stropken zijn volledig VLAAMSGEZIND! Honderdduizenden Vlamingen voelen zich bedrogen en belogen door de keizer van dit land die tevens de tsaar van Antwerpen is. ‘Vlaanderen onafhankelijk’ was bij de N-VA goed tot de dag van de verkiezingen! Daarna maakte de hele N-VA een bocht van 180°! Wat een volksverlakkerij is me dat nu?

Hoe KLUCHTIG kan een keizer, een tsaar, wel worden? Nu ja, hoe Bartje ineen zit, werd maar al te duidelijk de avond van de Antwerpse gemeenteraadsverkiezing waar de heerser zijn klasse demonstreerde door de dj publiekelijk een uitbrander te geven. Heil Bart!

En dan heb ik het nog niet eens over hun minister van Financiën die openlijk achter de top van de Waalse ‘elite’ staat! Nu ja, over oud journalisten die in de politiek verdwaalden, ook daar leest u meer over in ‘t Stropken. Dat die medialui al jaren voor ‘hun’ partij werkten, was al lang duidelijk.

De KRACHT van de (Kamer van) notarissen . . .

In dit land wordt de laatste tijd nogal afgegeven op de geldelijke verdiensten van notarissen. Persoonlijk vind ik dit een niet echt belangrijk item. Journalisten publiceren toch ook hun vergoedingen niet? Notarissen zijn . . . ambtenaren die – in tegenstelling met de heuse ambtenaren – een zelfstandig statuut hebben. Zoals u hiernaast kan zien . . . ik ben momenteel bezig aan een boek over de welwillende onbekwaamheid van een welbepaald notaris. Het boek verschijnt in december 2018 en je kan het gratis krijgen. Zie links ABONNEREN.

Notarissen bedekken, net als de magistratuur; ambtenaren allerlei en de politici, de fouten van hun soortgenoten zoveel mogelijk (lees gerust: zo goed als altijd) toe. Hun (toch ietwat aparte) verzekeringskas erkent nooit zomaar een fout van hun betalende verzekerde. Meer nog: op schaamteloze wijze reageert die verzekeringskas van het notariaat bij een klacht binnen de kortste tijd – en zonder dat ze de tijd namen het dossier echt in te kijken – door te schrijven dat hun klant geen enkele fout maakte!

Dat het ‘handig’ is als je - als blunderende notaris - een pa, zoon, broer of zus hebt die rechter is, lijkt me duidelijk.

Uiteraard, en tot slot . . . meine geboortestad, G E N T

Er is in dit land geen stad die, zowel op cultureel als op geschiedkundig vlak, schoner is of een zo fantastisch verleden heeft. Er rijdt daar wel al eens een auto het terras binnen van café DEN TURK maar sinds vier jaar mogen we ook op sportief vlak onze borst nat maken met de eerste landstitel in voetbal; dank u zeer, Hein. Iets wat trainer Yves Vanderhaeghe ons volgend seizoen hopelijk opnieuw zal doen smaken.Ik vroeg een interview aan burgemeester Termont maar dat werd snel geweigerd. Soit, mijn editoriaal voor ’t Stropken van juli was reeds geschreven en gaat inderdaad over de Gentse burgervader.  Ik betreur deze vorm van ‘racisme’ van de burgervader maar het is niet anders. Ik ben geen bouwpromotor die 15 extra meters bouwhoogte wenst; evenmin bezit ik een eigen vliegtuig of jacht. De socialist in de Gentse burgemeester heeft blijkbaar een serieuze bocht genomen. Nu ja, er zijn voorbeelden legio van socialisten die . . . stinkend rijk werden.

Wij starten, na de zomer, een unieke wedstrijd die gratis is voor de betalende gebruikers van onze website. Een wedstrijd met een welbepaald doel. U leest het zelf wel. Maar we zullen het ook uitvoerig hebben over de wel erg bizarre werkwijzen van de KSC die zich gesteund voelt door hun favoriete magistraat en de helft van de Belgische politieke wereld. We zullen het hebben over twijfelachtige kansspelen die door die KSC worden getolereerd maar evenzeer over de gokpraktijken middels het internet.

U wenst te helpen bij de uitbouw van ons maandblad? Surf naar www.stropken.be We zoeken journalisten met ‘ballen’ aan hun lijf.